Hey, cafcaflı ofislerin pamuk elli efendileri, bizlerden korkun! Biz çok az paraya çayınızı demleyen, elektrik faturanızı yatıran, fotokopileriniz çeken ve sinirli olduğunuz günlerde ayağınıza dolanan ofis çocuklarıyız. İki gün görmeseniz yüzümüzü bile hatırlamazsınız bizim. Hepimiz birbirimize benzeriz çünkü. Kara bir kafanın üzerine yerleştirilmiş iki siyah göz ve tarifi mümkünsüz alınlarımızla, gecekondularımızdan zengin muhitlerinize taşınırız her gün. İtiş kakış minibüslerde işe yetişmeye çalışırız. Çünkü siz gelmeden önce ofisinizin ısıtılması, çayınızın hazırlanması, kül tablanızın temizlenmesi gerekir. Ve siz acayip geç ve geceden kalma gözlerle ve hala sarhoş ve hala sabun kokularıyla gelirsiniz. Ve sizden nefret ettiğimizi hiç düşünmezsiniz kapıdan girerken. Adımızı bile bilmediğinize eminiz. Çünkü biz, her sabah, sizin o halı kaplı,cilalı,cafcaflı, modern ofislerinize gelirken yeniden yeniden vaftiz edilir ve “ hişt oğlum�? ismini alırız. Küçücük daracık bir dille konuşursunuz bizimle. Daha doğrusu emredersiniz. Ve kendi tabakanızdan biriyle konuşurken bazen bizden bahsedersiniz. Yanında çalıştırdığı kişiden memnun olan tanıdıklarınız vardır ve onları dinlerken sırtımıza bakar ardımızdan “bulamadık öyle birini�? der hayıflanırsınız şanssızlığınıza.

Her söylediğiniz şeyi duyarız biz ve içimizde kocaman bir bıçak kıvranır. Damarlarımızı keser size bakarken yaşadığımız iğrenme. Ve sonra bir gün, hiç anlamadığımız bir gerekçeyle kapının önünde buluruz kendimizi. Bizi kovarken “rantabl�? , “yeniden yapılanma�? , “akılcı yönetim�?, “modern işletme anlayışı�? gibi şeylerden bahsedersiniz ve o esnada bizim kafamızda “ ben zaten her acının tiryakisi olmuşum�? türünden bir felsefe dolanmaktadır. Yüzünüze baktığımıza kocaman bir uçurum koyarsınız araya. Seni pembe yanaklı, bakımlı, semiz seçkin seni. Seni züppe seni. Az sonra çıkacağım buradan. Az sonra parmağınla ezdiğin bir böcek gibi atacaksın beni. Ve ben köpek pislikleriyle dolu semtinizi hızla terk ederken içimden �?gidişim suskun olmuştu ama dönüşüm muhteşem olacak�? şarkısını söyleyeceğim. Bir hakikaten geleceğim. Hem de paramla geleceğim ve bacak bacak üstüne atacağım karşında o manikürlü ellerinden Türk kahvesi içeceğim. Geğireceğim ve ağzım fena halde lahmacun kokacak. Elimdeki tespihi durmadan çevirerek sana iş vereceğim. Senin fiyatını ben ödeyeceğim beyaz kafa. Sana reklam kampanyası, araştırma işi, yatırım raporu türünden abidik gubidik işler yaptıracağım. Ve yaptığın hiçbir şey işime yaramayacak. Bunu suratına bağırıp bağırıp para vereceğim sana. Sana ben bakacağım beyaz kafa. Halılarını benim paramla yenileyeceksin. Akşamları seçkin mekanlara benim çeklerimle takılacaksın. Senin efendin ben olacağım beyaz Türk. Ve o gün arabeski, pembe dizileri, Müslüm Gürsesi, Ziya Şark sofrasını, acı biberi Neşet Ertaşı, vurdulu kırdılı filimleri, altın künyeyi, şövalye yüzüğünü, tespihi ve küçücük evlerde kalabalık yaşamayı anlayacaksın. Bunları anlaman için sana para ödeyeceğim. Gerçek benim çünkü, gerçek benim. Bunu aklından çıkarma sevgili sevimsiz beyaz kafa!

idris özyol

Favorilere Ekleme & Paylaşım

Puan Verin

(2 kez oylandı, ortalama: 4,50 out of 5)

 Loading ...