Neyi bekliyoruz böyle toplanmış pazar yerine?

Bugün barbarlar geliyormuş buraya.

Neden hiç kıpırtı yok senatoda?
Senatörler neden yasa yapmadan oturuyorlar?

Çünkü barbarlar geliyormuş bugün.

Senatörler neden yasa yapsınlar?

Barbarlar geldi mi bir kez, yasaları onlar yapacaklar.

Neden öyle erken kalkmış imparatorumuz,
şehrin en büyük kapısında neden kurulmuş tahtına,
başında tacı, törene hazır?

Çünkü barbarlar geliyormuş bugün,

onların başbuğunu karşılamaya çıkmış imparatorumuz.

Bir de koca ferman hazırlatmış

ona rütbeler, unvanlar bağışlayan.

İki konsülümüzle yargıçlarımız neden böyle
işlemeli, kırmızı kaftanlar giyinip gelmişler?
Neden böyle yakut bilezikler, parlak,
görkemli zümrüt yüzükler takınmışlar?
Ellerinde neden böyle altın,
gümüş kakmalı asalar var?

Çünkü barbarlar geliyormuş bugün,

onların gözlerini kamaştırırmış böyle takılar.

Ünlü konuşmacılarımız nerde peki,
neden herzamanki gibi söylev çekmiyorlar?

Çünkü barbarlar geliyormuş bugün,

onlar pek aldırmazlarmış güzel sözlere.

Neden bu beklenmedik şaşkınlık, bu kargaşa?
(Nasıl da asıldı yüzü herkesin!)
Neden böyle hızla boşalıyor sokaklarla alanlar,
neden herkes dalgın dönüyor evine?

Çünkü hava karardı, barbarlar gelmedi.

ve sınır boyundan dönen habercilere göre,

barbarlar diye kimseler yokmuş artık.

Peki, biz ne yapacağız şimdi barbarlar olmadan?
Bir çeşit çözümdü onlar sorunlarımıza.

Konstantinos Kavafis
(Constantine Cavafy)
Çeviri: Cevat Çapan
Görsel: spekulator

Gazze’ye gidecek olan konvoy Londra’dan yola çıktı. Konvoy; Fransa, İtalya ve Yunanistan üzerinden Türkiye’ye gelecek. Yol boyunca katılımların olacağı konvoy, 16 Aralık’ta İstanbul’dan Gazze’ye doğru yola çıkacak. Suriye, Ürdün ve Mısır üzerinden Gazze’ye girecek. Gazze savaşının yıl dönümü olan 27 Aralık tarihinde büyük bir miting düzenlenecek.

İngiltere’den yola çıkan konvoyda genelde ambulanslar var…

Bundan bir yıl önce 27 Aralık 2008 tarihinde İsrail, Gazze’ye saldırılarını başlattı. İsrail’in havadan, karadan ve denizden yürüttüğü saldırıda her türlü silah savunmasız Filistin halkı üzerinde kullanıldı. İnsansız uçaklar; çocuk, kadın, yaşlı demeden hedef tanımaksınız Gazze topraklarının üzerine bombalar yağdırırken kullanılması yasak olan fosfor bombalarının altında 1500 insan hayatını kaybetti.

İsrail 2 ay boyunca bombalamasını sürdürerek Gazze kentini adeta harabe haline getirdi. Enkazlardan çıkan bebek cesetleri tüm dünyada duyarlı insanların yüreğini yaktı. İsrail saldırılarında 500 çocuk hayatını kaybetti. Bu, son zamanlarda yapılan savaşlarda çocuk ölümlerinin en yüksek oranda yaşandığı savaş olarak kayıtlara geçti.

Savaştan sonra Gazze halkı için değişen bir şey olmadı. Sadece İsrail saldırılarına ara verdi. Gazze savaşı sona erdikten sonra Filistin halkının yaralarını sarmasına fırsat verilmedi. Ambargo ve abluka devam ettirildi.

Gazze’de yaşanan insani duruma dikkat çekmek için sivil toplum kuruluşları ve insan hakları kuruluşları harekete geçti. Kuşatma ve ambargo altında yaşayan Filistin halkına destek vermek amacıyla organize edilen Filistin’e Özgürlük Konvoyu İngiltere’nin başkenti Londra’dan yola çıktı. Özgürlük Konvoyu; Fransa, İtalya ve Yunanistan üzerinden Türkiye’ye giriş yapacak. Konvoya uğradığı her ülkede katılımlar olacak. Gazze saldırılarının yıl dönümü olan 27 Aralık tarihinde Gazze’ye ulaşmayı hedefleyen konvoyun Türkiye ayağını İHH İnsani Yardım Vakfı organize ediyor.

Konvoy 15 Aralık’ta Türkiye’de

Konvoyun 15 Aralık tarihinde Edirne’den Türkiye’ye giriş yapması bekleniyor. İstanbul, Adapazarı, Konya, Adana ve Gaziantep üzerinden Suriye’ye giriş yapacak konvoya Türkiye’den de çok sayıda araç katılacak. Gazze’ye götürülecek araçlar, Filistin halkına bağışlanacak. Gaziantep’ten Suriye’ye geçecek olan konvoy daha sonra Ürdün’den sonra Mısır üzerinden Gazze’ye giriş yapacak. Konvoya dünyanın farklı ülkelerinden sivil toplum kuruluşları, gazeteciler, yazarlar, aktivistler, insan hakları savunucuları ve Filistin dostları katılacak. Konvoyun güzergahındaki ülkelerde mitingler ve basın açıklamaları yapılacak.

Gazze’nin bir ucundan diğer ucuna yürüyüş

Gazze’ye giriş yapıldıktan sonra şehrin bir ucundan diğer ucuna protesto yürüyüşü gerçekleştirilecek. Filistinli halkına yalnız olmadıklarını hissettirmeye amaçlayan yürüyüş ile dünyanın dikkati Gazze’ye çekilmeye çalışılacak. Eylemin ardından konvoy ile getirilen otobüsler, kamyonlar, ambulanslar ve binek araçlar Gazze halkına bağışlanacak.

İsteyen vatandaşlar, araçları ile konvoya katılabilirler. Ayrıntılı bilgi İHH İnsani Yardım Vakfı’ndan alınabilir.

Bağışlanacak araçlarda aranan nitelikler

Bağışlanabilecek araçlarda Filistin’de duyulan ihtiyaç ve orada kullanılabilirliği göz önünde bulundurularak şu türde araçlar tercih ediliyor:

Ambulans (7 yaşından büyük olmayacak)

Minibüs (5 yaşından büyük olmayacak)

Otomobil (5 yaşından büyük olmayacak)

Kamyon (3,5-7,5 ton arası olanlar 7 yaşından büyük olmayacak, 7,5 ton üzeri olan kamyonlar 10 yaşından büyük olmayacak)

Ayrıntı bilgi için: www.filistinkonvoyu.org

TÜKONFED Başkanı Celal Beysel’in imam – hatip liseleri hakkında yaptığı talihsiz açıklamalar üzerine kendisine aşağıdaki mektubu yazdım,
Kendisinin yaptığı açıklamalara şu adresten ulaşabilirsiniz http://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/13138313.asp?gid=229
TÜRK GİRİŞİM VE İŞ DÜNYASI KONFEDERASYONU için ayrıca adresi budur http://www.turkonfed.org/

Celal Beysel özetle şunu demek istiyor, katsayı kalksın imam hatip liseleri özel satüde bir okul olsun
meslek lisesi mezunu olanlar mühendis olabilsin
işverenler meslek lisesi mezunu mühendisleri istihdam edebilsin
ama imam hatip lisesi mezunları mühendis olamasın
imam hatip lisesi mezunlarının mühendis hakim yada doktor olmasının önüne katsayı ile değil kendisinin tavsiye ettiği başka bir yöntemle geçilsin.

şu acınası zihniyete bakın ki imam hatip lisesinden mezun olanların önüne set çekilmesini mübah sayıyor ve meslek liselerinden mezun olanların aynı dertten muzdarip olmasının suçlusunu imam-hatip liseleri olarak görüyor,
kendince de buna bir çözüm getiriyor.
yazık…

info@turkonfed.org adresine attığım mail :
başlık : imam hatip hakkında celal beysel’e mektup
içerik :
merhabalar sayın Celal Beysel
imam hatip liseleri hakkında yaptığınız açıklamaları kınıyorum,
sanki imam hatip lisesi mezunlarını engellemek mübahmış gibi pervasız
açıklamalar yapmak
imam hatip liselerinden mezun olanların üniversiteye girmesinin önünün
tamamen kapatılacağı önerilerde bulunmak çok yanlış ve ayıptır
en kısa sürede katsayı uygulamasının kalkacağı ve herkesin adil bir
şekilde okuma hakkı elde edeceği bir sistemin özlemi içindeyiz
sizi de bunu düşünmeye davet ediyorum,

ben hem imamlık hemde mühendislik ile ilgili bilgileri taşıyabilecek
kapasitedeyim ve bunların ikisini de elde etmeye hakkım var,
ayrıca bunları kullanmak zorunda da değilim, o yüzden “madem imam
olmıyıcaksın o halde niye …” vs gibi saçmalıklara tahammülüm yok
hem imam hatip lisesi hem bilgisayar mühendisliği okurum hem de sinema
oyuncusu olurum bu kimseyi ilgilendirmez,

sizin kendinizce mantıklı olduğunu düşündüğünüz argümanların ne kadar
saçma olduğunu ancak bizim gibi bu katsayı meselesinden muzdarip olmuş
kişilerle tartışarak anlayabilsiniz
ama bunu anlamak istemiyorsanız zorla kafanıza bu düşünceleri sokamayız,

siz meslek liselerini kurtaralım manasında cümleler kurarken imam
hatip liselerini engellemeyi mübah sayarak bir kere daha kınanmayı
hakediyorsunuz,
umarım bu düşünceleriniz değişir
iyi çalışmalar
ekrem uçar
istanbul

6 kasım 2009 tarihinde fikret bila bülent ecevitin dik duruşundan bahsetmiş. bülent ecevitin dik duruşunun resmi üsttedir, aşağıda da fikret bilaya yazdığım email var.

Merhabalar Fikret Bey,

Bülent Ecevitin dik duruşunun resmini yolladım size,

Yarın gazetenizde yayınlarsınız,

Bülent Ecevit gibi millet düşmanı bir siyasiyi mükemmel bir insanmışcasına yüceltmeye çalışmayın yemeyiz efendim,

Ecevit her başa geldiğinde krizler ve kuyruklar olduğunu yaşım küçük olmasına rağmen size hatırlatmak istiyorum,

Bu ekonomik buhranların Bülent Ecvitin beceriksizliğinin sonucu değil, karısıyla ve mensubu olduğu cemaati ile her an uygulamaya uğraştığı büyük planlarının başardıkları bir kısmının neticesi olduğu fikrimi de belirtmem gerekir,

Hatta bu yolda en büyük destekçisinin Rahşan Hanım’dan sonra Fethullan Gülen olması da dikkate değer bir ayrıntı değil midir?

Bülent Ecevit’in en son icraatı olan 2001 krizi sırasında MHP ile daha önceki iktidarında MSP ile bir araya gelmiş olması her ikisinde de Kıbrıs ve Apo gibi derin meseleleri çözmüş(!?..) olması sizce garip değil mi?

Acaba Bahçeli ve Ecevit’i bir araya getiren emir milletten mi geldi?

Bülent Ecevit isimli kuklayı iktidara getirmek için Fethullah Gülenin ve cemaatinin ona oy vermesinin kararını Fethullah Gülen mi cemaati mi verdi?

Bu kuklalar ve millet düşmanlarının isimlerini yüceltmeye çalışmayın sayın Bila,

Yoksa tarih sizi de hayırla yad etmeyecek..

İyi çalışmalar

Ekrem Uçar

İstanbul

VİYANA -İHA- Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu’nun (UAEK) 53′üncü Genel Kurul Toplantısı’nda, Tel Aviv yönetiminin nükleer programı aleyhine karar aldı. Bu, kurulun 18 yıldır İsrail aleyhine aldığı ilk karar.

TÜRKİYE TASARIYI OYLAMA ÖNCESİ SALONU TERK ETTİ
Toplantının son gününde İsrail’in atom ve nükleer programlarını eleştiren bir karar çıktı. İsrail’in nükleer kapasitesiyle ilgili kaygıların dile getirildiği önerge 16 çekimser ve 45′e karşı 49 oyla kabul edildi. Aynı tasarı 1991 yılında 13 çekimser oy, 31′e karşı 39 oyla reddedilmişti. Arap Birliği üyesi ülkelerin sunduğu tasarıda, toplantıda tasarının oylanmasının ardından kabul edilen karar tasarısı ayakta alkışlandı. UAEK Genel Kurul Toplantısı’na, aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 150 üye ülkeden Bakan ve üst düzey diplomat katıldı. “İsrail’in Nükleer Yetenekleri” başlıklı karar tasarısının gündeme alınması için yapılan oylamada Türkiye çekimser oy kullandı. Tasarı oylanması için çoğunluk sağlandı. Karar tasarısının oylanması sırasında salonda bulunan Türk heyetinin salonu terk ettiği görüldü. Türkiye böylece oylamaya katılmadı.

SURİYE’DEN İSRAİL’E KARŞI BÜYÜK BAŞARI
Suriye’nin öncülük yaptığı ve Arap Birliği üyesi ülkeler adına sunduğu, “İsrail’in Nükleer Yetenekleri” başlıklı karar tasarısının kabul edilmesiyle, UAEK’nın, bundan böyle İsrail’in nükleer programına ilişkin yönetim kuruluna rapor sunması zorunluluğu getirildi. Her yıl genel kurul toplantısına sunulan İsrail’in nükleer yetenekleri ve Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi(NPT) rejimine taraf olması yolundaki çağrıyı içeren karar tasarısı, gerekli çoğunluk sağlanamadığı için reddediliyordu.
Diplomatik kaynaklar, Arap Birliği adına sunulan “İsrail’in Nükleer Yetenekleri” başlıklı karar tasarısında, UAEK’nın bundan böyle İsrail’in nükleer programı hakkında da yönetim kuruluna rapor vermesini öngören bir madde bulunduğuna işaret ederek, “İsrail’in nükleer programının ilk kez UAEK’nın gündemine ciddi olarak alındığını ve genel direktörün yönetim kuruluna rapor verme yükümlülüğünün üye ülkelerce kabul edildiğini” bildirdiler.
Bölgede nükleer silah sahibi tek ülke olan İsrail, bugüne dek UAEK’nın güvence denetimleri ve NPT antlaşmalarına taraf olmamakta ısrar ediyor.

PROF. DR. NUMAN KURTULMUŞ: “BU ONE MİNUTE’UN BİTİŞİDİR”

Saadet Partisi Genel Başkanı Numan Kurtulmuş, “İsrail’in Nükleer Yetenekleri” başlıklı karar tasarısının gündeme alınacağı Uluslararası Atom Enerjisi Kurumu Genel Kurulu toplantısında Türkiye’nin önce çekimser oy kullanmasını, ardından yapılan oylamada da salonu terk etmesine tepki göstererek “Bu one minute’un bitişidir. Marifet otel lobilerinde one minute demek değil, BM Salonu’nda bunu söyleyebilmektir” dedi.

Kaynaklar:
IHA – Güncel Haber
HaberX

Oscar’ı o almayacaktı da ben mi alacaktım?
Amerikalı yönetmen Gus Van Sant’ın 30 yıllık sinema serüvenindeki en sıradan filmlerden biri görünümündeki “Milk”, eşcinsel bir politikacının hayatını destansı bir mücadeleye dönüştüren biyografik öyküsüyle, -beklendiği üzere- şimdiye kadar 2′si Oscar olmak üzere toplam 34 ödül kazandı; ayrıca 44 ödüle de aday gösterildi.

1970′li yılların başı… New York’ta yaşayan 40 yaşlarındaki eşcinsel borsacı Harvey Milk ve partneri Scott Smith, eşcinsellerin görece daha rahat ettikleri bir kent olan San Fransisco’ya taşınarak, burada “Castro Camera” adında küçük bir fotoğrafçı dükkanı açarlar. Fotoğrafçılıktan çok bir “sivil toplum örgütü” gibi faaliyet gösteren bu dükkan ve kurulu bulunduğu işçi mahallesi, kısa bir süre sonra ülkenin dört tarafından eşcinsellerin akın ettikleri popüler bir buluşma noktasına dönüşür. Temellerini attığı dernek benzeri oluşumun her meslekten kadın ve erkek sempatizanlarla giderek politik bir güç kazanmaya başladığını fark eden Milk, patlamaya hazır durumdaki bu büyük potansiyeli yerel yöneticiliğe giden yolda kullanmak için kolları sıvayacaktır.

Edindiği yeni arkadaş grubunun da desteğiyle politik arenaya hızlı bir dalış yapan eşcinsel aktivist, 1973, 1975 ve 1976′da katıldığı ilk üç seçim yarışında çuvallasa da 1977′deki dördüncü adaylığında büyük bir başarı yakalar ve o tarihte yeni kurulan San Fransisco 5′inci Bölge Meclisi’ne seçilir. Belediye’de göreve başladığında karşısına çıkan en dişli rakiplerden biri ise kendisi gibi yeni seçilmiş, muhafazakâr görüşlü bir politikacı olan Dan White’dır. Birbirinden çok farklı toplumsal kesimleri temsil eden bu iki orta yaşlı adamın ilk dönemlerde “karşılıklı saygı ve tahammül” temelinde ilerleyen ilişkileri, yerel yönetimdeki çıkar çatışmalarının gitgide yoğunlaşmasına paralel olarak sonunda trajik bir dönüm noktasına ulaşacaktır.

ÖDÜL KAZANMANIN İKİ GARANTİLİ FORMÜLÜ

Başta ABD’nin Oscar’ları olmak üzere, batı ülkelerindeki önemli yarışmalar ve film festivallerini uzun süredir istikrarlı bir biçimde takip edenler için, “Milk” gibi orta karar sinemasal anlatıların nasıl olup da ardarda ödüllere boğulduğu üzerine düşünme faslı epeyce gerilerde kaldı. Çünkü, bu sektörü belli bir süre dikkatlice gözlemlemiş olanlar, artık şu şaşmaz gerçeği de çok iyi biliyorlar: Eğer ki “eşcinsellik” ya da “Yahudi soykırımı” üzerine bir film yapmışsanız, ne Oscar’dan ne de dünyanın batı yarımküresindeki diğer prestijli yarışmalardan asla eli boş dönmezsiniz. Öyle ki siz “Ben yalnızca spor olsun diye katılmıştım, o yüzden hiç almayayım” deseniz bile, ellerinize zorla sıkıştırırlar ödülleri… Çünkü, bu kategorideki yapımlar günümüzde artık yalnızca birer “film” olmaktan çıkmış, küresel ölçekte yürütülen iki devâsâ politik mücadelenin de başat propaganda araçlarına dönüşmüş durumda…

Hemen her alanda olduğu gibi sinema sektöründe de köşe başlarını tutmuş olan Yahudi lobisi “Nazi vahşeti”ne ağıt yakan bol ağlak filmleri ödüllendirmeyi; aynı şekilde eşcinsellerin her türlü maddî ve manevî desteği sağladığı diğer bir lobi grubu da kendi cinsel tercihlerini uluslararası kamuoyunun nazarında sıradanlaştırıp olağan bir forma sokan, bu hayat tarzının kitlelerce kolay yenilip yutulmasını sağlayan yapımları yüceltmeyi “stratejik bir görev” olarak kabul ediyorlar.

Yahudi propagandalarına hizmet eden İkinci Dünya Savaşı temalı filmlerin bol keseden pohpohlanıp ödüllendirilmesi geleneği görece daha eski tarihlere uzanmakla birlikte, eşcinselliğin kitlelere kanıksatılması yönündeki sinemasal çabaların ise özellikle 1970′lerin ortalarından itibaren ciddi bir ivme kazandığını görmekteyiz.

Hâl böyleyken, Amerikalı eşcinsel aktivist ve politikacı Harvey Milk’in hayatının son 8 yılını ele alan Gus Van Sant imzalı “Milk”in, şimdiye dek katıldığı yarışmalarda nal toplamasını beklemek de safdillik olurdu herhalde… Hele de bundan 3-4 yıl öncesinde batı ülkelerini kasıp kavuran, sahneye çıktığı organizasyonlarda 3′ü Oscar olmak üzere toplam 81 ödül kazanarak erişilmesi güç bir rekora imza atan şu meşhur “Brokeback Dağı” fırtınasını hatırlayınca, yaptığımız tespit daha bir anlamlı geliyor. Sanırım, çiçeği burnunda yönetmenimiz Mahsun Kırmızıgül de bu gerçeğin farkına erkenden varmış olmalı ki ülke içinde “terör kurbanı bir Kürt ailesinin büyük kente savruluş öyküsü” olarak pazarladığı son yapıtı “Güneşi Gördüm”e yurt dışı festivaller için (filmin içinde sınırlı bir alt-motif olmaktan daha öte anlamı bulunmayan “eşcinsellik” olgusunu bütünüyle öne çıkardığı) yepyeni ve alabildiğine cüretkâr posterler hazırlattı. Kırmızıgül’ün pazarlama taktiği açısından son derece akıllıca bir iş yaptığına hiç kuşku yok; çünkü film bu yönü ve yeni posterleriyle en azından bazı uluslararası festivallerde eşcinsel lobisinin temsilcileri tarafından mutlaka “görülecektir.”

Sinema dünyasındaki bu genel manzaradan hareketle, “Milk”in başrolünü üstlenen saygın Amerikalı oyuncu Sean Penn’in söz konusu performansıyla kazandığı “en iyi erkek oyuncu” Oscarı’na da bir kaç cümleyle değinmek gerekiyor. Sen kalk, çeyrek yüzyıldan uzun süren bir oyunculuk kariyeri boyunca, aralarında “Ölüm Yolunda”nın (Dead Man Walking / Yön: Tim Robbins / 1996) gariban idam mahkûmu Matthew Poncelet, “İnce Kırmızı Hat”tın (Thin Red Line / Yön: Terence Mallick / 1998) cesur çavuşu Welsh, “Benim Adım Sam”in (I am Sam / Yön: Jessie Nelson / 2001) iyi kalpli otistik babası Sam Dawson’ın da yer aldığı birbirinden müthiş performanslar ortaya koy; fakat en sonunda “En İyi Erkek Oyuncu Oscar’ı”nı, sırf 2-3 sahnede erkek partnerlerinle ateşli bir şekilde öpüştün diye “Milk” ile kazan!

Adını sinema tarihine altın harflerle yazdırmak için yıllardır birbirinden zor rollerde deliler gibi çalışıp kendini helâk eden bir oyuncu konumundaki Penn, 1996, 2000 ve 2002′de bu ödüle üç kez aday gösterilmiş, fakat hiç birinde kazanamamıştı. Akademi’nin uzun yıllar boyunca sıra dışı yeteneğini es geçtiği sanatçı, 2003′de Clint Eastwood imzalı suç draması “Mistik Nehir”de canlandırdığı Jimmy Markum karakteriyle artık Oscar jürisinin bile görmezden gelemeyeceği ölçüde devleşince, nihayet mesleğinin de ilk Oscar heykelciğiyle tanışma fırsatını buluyordu.

Bundan beş yıl sonra, oyunculuk gösterisi açısından öncekilerle kıyas kabul etmez bir film olan “Milk” ile kazandığı ikinci Oscar ise ödül töreninde kendisini anons eden Robert De Niro’yu bile şaşırtacak ve Akademi’nin raconunu çok iyi bilen efsanevî aktörün -hafiften kinayeli bir ifadeyle- “Bu adamın bunca zaman boyunca normal erkekleri canlandırmasına hiç de gerek yokmuş” demesine yol açacaktı.

‘EŞCİNSEL HIRSI’NA KURBAN VERİLEN HAYATLAR

Pazar sabahları ekranlarda izlemeye alıştığımız dolgu mahiyetindeki televizyon biyografilerini andıran bu vasat öykünün, tıpkı başrol oyuncusu Penn gibi yönetmeni Gus Van Sant’ın kariyerine de ekleyebileceği pek fazla bir şey yok. 1940-1978 yılları arasında yaşamış Amerikalı eşcinsel hakları savunucusu ve yerel politikacı Harvey Milk’in kısa fakat çalkantılı hayatını son derece düz bir anlatımla beyazperdeye aktaran filmde, hafızalara kazınabilecek nitelikte büyük anlar yakalayabilmek için epeyce bir tırmalamak gerekiyor. Belki bu noktada, etki gücünü yalınlığından (ve de gerçekliğinden) alan final bölümü istisna tutulabilir, hepsi hepsi o kadar…

Öte yandan, son 20-30 yıl boyunca çekilmiş eşcinsellik temalı pek çok filmde sistematik bir biçimde sergilendiğini gözlemlediğimiz “karşı tarafı yapış yapış bir alaycılıkla aşağılama” çabasının bu yapıtta da bütün sinsiliğiyle yer aldığına tanık oluyoruz. 1967 yılında Los Angeles’taki bir “gay bar”a yapılan polis baskınının gerçek haber görüntüleriyle açılan “Milk”, “Amerikalı eşcinseller, bir dönem, onların aşklarını anlayamayan gerici öküzlerin işte böylesine ağır baskıları altındaydı” vurgusu eşliğinde ilerlerken, eşcinselliğe karşı olduğunu kameralar önünde lafı kıvırmadan, dürüstçe ve açıkça ifade eden kadın-erkek herkesi de izleyicisine katıksız birer “faşist” olarak servis ediyor. Filmin -Josh Brolin tarafından canlandırılan- en önemli karakterlerinden biri konumundaki dindar politikacı Dan White’ın -Harvey Milk’in bir konuşması üzerinden- aslında “gizli eşcinsel” olduğunun imâ/iddia edilmesi de fazlaca politize olmuş eşcinsellerde pervasız tezahürlerini görmeye alışık olduğumuz bu saldırganca tutumun son derece tipik bir örneğini oluşturmakta… Ki söz konusu küstahlığın, meslek hayatında yolu zaman zaman eşcinsellerin bahçesine düşmüş, yazıları ve düşünceleri nedeniyle onlar tarafından çılgınca taşlanmış benim gibi birinin de çok yakından tanıdığı bir davranış modeli olduğunu özellikle belirtmeliyim.

Hayat tarzlarını sevimli ve çekici bulmayan herkesin boynuna tereddütsüzce “homofobik” yaftasını asmayı pek seven agresif eşcinseller için, White, karısı ve ona politik mücadelesinde destek veren herkes, kafalarının tez zamanda ezilmesi gereken birer böcekten farksız… Nitekim, Harvey Milk de seçim yenilgisi sonrasında içine düştüğü bir duygusal boşluk ânında belediye başkanına istifasını veren rakibi için, aynı yönde bir hesapçılıkla, hazır fırsatını yakalamışken onu bütünüyle politik arenanın dışına sürmek üzere “altın vuruş”unu yapmakta hiç tereddüt etmiyor. Ancak, “kendini topluma bastıra bastıra kabul ettirme” ve “kendisi gibi yaşamayanları/düşünmeyenleri fırsatını bulduğu ilk anda ezme” hırsıyla gözü dönmüş olan kahramanımız, hayatını inanç temeli üzerine inşâ eden insanların kariyeri ve onuruyla pervasızca oynamanın bedelini de son derece acı bir biçimde ödemek durumunda kalıyor. Filmin sonundaki tarihsel açıklamaların da ortaya koyduğu üzere, hem kendininkini, hem de rakibi White ve o dönemin San Fransisco Belediye Başkanı George Moscone’nin hayatlarını bozuk para gibi harcayarak yapıyor bunu…

Gus Van Sant

GUS VAN SANT
“Milk” en azından bu noktada dürüst ve açık bir film; adına “eşcinsel hırsı” denilen o tehlikeli saplantıyı, baş karakteri ve çevresine kümelenenlerin konuşmaları, tutum ve davranışları üzerinden eğip bükmeden, olduğu gibi yansıtmış beyazperdeye… Harvey Milk, eşcinsellerin toplumsal hayat içinde itilip kakılmasını engelleme söylemiyle girdiği politik mücadelede, elde ettiği taşkın kitlesel gücün doğurduğu şımarıklıkla toplumun genel ahlâk değerlerini ve bu değerlerin temsilcilerini bir süre sonra öylesine zorlamaya başlıyor ki sonunda bu ölçüsüz cüretkârlık hâli gerek onun, gerekse çevresindeki bir sürü insanın hayatının topluca mahvolmasına yol açıyor.

Milk’in verdiği planlı-programlı mücadelenin satır aralarında da görüldüğü üzere, eşcinsel hareketin temsilcilerinin çağımızdaki öncelikli hedefleri “kendi mahremiyetleri içinde başkaları tarafından rahatsız edilmeden huzurlu bir hayat sürmek” falan değil, aksine gücü temsil eden irili ufaklı bütün kurumlarda köşe başlarını tutarak toplumsal doku içinde mümkün olduğunca geniş bir mevzî kazanmak… Böylelikle kitlelerin ahlâkî algıları (politika, medya, görsel sanatlar, edebiyat ve moda gibi etkin araçların kullanımıyla) yavaş yavaş dönüştürülecek, -eşcinsel evliliklerin yasalaşması ve eşcinsellerin evlatlık edinmesi de dahil olmak üzere- bugüne kadar ahlâkdışı/doğadışı sayılan pek çok davranış biçiminin son derece olağan sayıldığı yeni bir sürece girilecek. Yapılan sosyolojik hesap kabaca böyledir.

Tam bir bıçak sırtı görünümündeki bu konuda yıllar yılı yazıp çizdikleriyle, artık ciddi biçimde eşcinsel lobisinin denetimine girmiş durumdaki merkez medyada (ve daha bir çok yan sektörde) çalışma şansını büyük ölçüde yitirmiş biri olarak şimdi bir kez daha altını çizerek tekrarlıyorum ki Allah bizi böyle bir mantaliteyle hareket eden aktivistlerden ve oy kaygısıyla onları destekleyen politikacılardan korusun; aynı şekilde bu çizgide hareket eden medya yöneticileri ve sanatçılardan da…

Eşcinseller, bırakın Oscar’ı ya da Cannes jürilerini, velev ki “dünyanın tapusu”nu bile ele geçirseler, şu sınırlı ömürde Hz. Lut’un öyküsünü hatırladıkça, onların liderlik koltuğuna oturacakları bir dünyadan ısrarla uzak durmaya çalışacak birileri hep olacaktır.

Bu da böyle biline…

Kaynak: Ali Murat Güven – Yeni Şafak

Konferansa Davet

Filistin’in daimi kurtuluşuna doğru

Değerli Filistin Dostu!

Filistin, yarım asrı aşan bir süredir İsrail işgali altında. Katliam, gözaltı, işkence, ambargo, yoksulluk ve her türlü ayrımcı uygulamanın mağduru Filistin halkının son trajedisi ise bu yılın başında Gazze’de yaşandı. 

Ancak tıpkı daha önce yaşanan katliamlarda olduğu gibi, son saldırıların ardından da dünya derin bir sessizliğe ve kayıtsızlığa büründü.

Bu suskunluk hâlinin bozulması ve Filistin’in yeniden ayağa kalkması için sivil toplumun yapıcı bir birliktelik içinde iş birliği imkânlarının araştırılacağı Uluslararası Filistin Sivil Dayanışma Konferansı’na katılımınız; “Filistin’in daimi kurtuluşuna doğru” atacağımız adımları daha güçlü kılacaktır.

Konferansla ilgili detaylı bilgi için:
Ahmet Emin Dağ – Tahsin Mısırlı
0530 341 19 34 – 0531 662 90 08
E-mail: ahmelemindag@gmail.com – mtgaza@yahoo.com – info@fidder.org.tr
Web: http://filistinkonferansi.ihh.org.tr/

22-23 Mayıs 2009

Kaya Ramada Otel Beylikte İstanbul

Program:

Banner Kodları için tıklayın

Yazar İhsan Oktay Anar 25 Nisan Cumartesi günü Santralistanbul‘da ‘Tarih Kadar Hayal, Rüya Kadar Gerçek’ sempozyumunda…

İSTANBUL – 2009 Erdal Öz Edebiyat Ödülü’nün sahibi yazar İhsan Oktay Anar için İstanbul Bilgi Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümü tarafından düzenlenecek sempozyum Bezmara topluluğunun dinletisiyle başlayacak. Sempozyumun açış konuşmalarını Murat Belge ve Ahmet İnam yapacak.

Sempozyumda Elif Şafak ve Gürsel Korat, İhsan Oktay Anar’ın edebiyatını  romancı gözüyle ele alırken Handan İnci, Alaattin Karaca, Asuman Kafaoğlu-Büke, Akın Tek, Berat Açıl, Selma Altıntaş, Ömer Türkeş ve Semih Gümüş ise Anar’ın yapıtlarını çeşitli yönleriyle değerlendirecekler.

Ersu Pekin, Temuçin Tüzecan ve Haluk Örs uzmanlık alanlarıyla bağlantılı olarak Suskunlar, Amat ve Kitab-ül Hiyel’i yorumlarken İlban Ertem, Puslu Kıtalar Atlası’nı çizgi roman olarak yeniden oluşturma çalışmalarını; Turgut Berkes, bu romanı İngilizceye çevirme sürecini; Zeynep Avcı, Efrâsiyâb’ın Hikâyeleri’ni oyunlaştırırken yaşadıklarını anlatacak. Anar’ın metinlerinin sinemaya uyarlanmasını tartışacak isimler, Ezel Akay, Mustafa Altıoklar ve Derviş Zaim.

ntvmsnbc Güncelleme: 15:31 TSİ 22 Nisan. 2009 Çarşamba

Halil İbrahim Zengin’in (HİZ) I. Online Kişisel Sergisi 7 eserden seçki grubumuzca oluşturuldu. HİZ fotoğrafla isim vermekte biraz fazla rahat davrandığı için yeniden isimlendirdik. Büyük boyutu için fotoğrafları tıklayın.

1- Temmuz İstanbul'u

2-Fener

3-Temmuz İstanbul'u Part II

4-Bulutsuzluk Özlemi

5-Temmuz İstanbul'u PART III

6-Şampiyon Galtasaray

7-Eylül İstanbul'u olsun bu da