Kimisi yere göğe sığdıramıyor, kimisi “klişelerle dolu” diye eleştiriyor… Avatar’ın, en azından üç boyutlu görselliği ve müthiş gişe başarısıyla şimdiden sinema tarihine geçtiği bir gerçek. Bense filmin ticari veya estetik başarılarından çok, içeriğiyle ilgiliyim. Acaba hakikaten, mesela Taha Akyol’un dediği gibi, “Sömürgeciliğe yöneltilmiş muhteşem bir insani eleştiri” mi bu film? Yoksa tam aksine, Batı merkezli, tüketimci, kapitalist, militarist, erkek egemen, beyaz ideolojinin yeniden üretimine “şık” bir katkı mı?

ekizilkaya@hurriyet.com.tr

James Cameron’ın yönettiği Avatar, gösterime girmesinden 17 gün sonra dünya çapında 1 milyar dolar gişe geliri elde ederek şimdiden tarihe geçti.

Gişedeki başarısı ve günümüz sinemasında yarattığı etki düşünülürse, Avatar’ın En İyi Film dalında Oscar da kazanıp, yüzde 60’ı bilgisayar animasyonlarına dayanan bir eser olarak bir ilke daha imza atacağı öngörülebilir.

Yaklaşık 300 milyon dolara malolan ve pazarlaması için de 150 milyon dolar harcanan bir Hollywood yapımının, sadece sanatsal veya ekonomik saiklerle üretildiğini düşünmek “saflık” olur.

Tamam; Avrupa veya Uzakdoğu toplumlarını esas alan ve zımnen de olsa siyasi mesajlar veren popüler filmler de yapılıyor. Geçmişte analiz etmeye çalıştığım “Ratatouille” (bkz. http://tinyurl.com/ybbdm8o ) ve “Ruhların Kaçışı” (http://tinyurl.com/ycd3u9m ) bunlardan ikisiydi… Ama işin içine ABD girince durum biraz değişiyor.

Avatar, yönetmeninin de kabul ettiği gibi, bazı siyasal ve toplumsal mesajlar taşıyor. Bunlar, milyonlarca izleyicinin hem bilincine sunuluyor, hem de bilinçaltına taşınıyor. Ne yazık ki bu mesajlar, Cameron’ın savunduğu türden, insanı “özüne dönmeye” davet eden, “kendisiyle ve ekolojik çevreyle barışık olmasını” savunan iyi niyetli mesajlar değil bence.

Peki nasıl mesajlar bunlar?

Gelin, Avatar’a bir de bu açıdan, yâni “ideolojisini” göz önüne alarak bakalım.

* * *

Öncelikle filmi özetleyelim:

İnsanoğlu, 2129 yılında ilk kez Dünya dışında akıllı varlıklar keşfeder. Dünya’ya beş ışık yılı uzaklıktaki Polifemus adlı gezegenin 14 uydusundan biri olan Pandora’da, kendilerine Na’vi adını veren, insandan daha büyük ve güçlü, mavi derili zeki canlılar yaşamaktadır.

Bu insansıların Dünya’daki “yerlileri” andıran bir kabile hayatı sürdüğü Pandora’da, insanoğlunun daha önce bilmediği ve kilosu milyonlarca dolar eden bir maden de keşfedilir. Kısa süre sonra insanoğlu Pandora’yı “sömürgeleştirmeye” başlar.

Pandora’da RDA adlı özel bir şirket tarafından kurulan insan kolonisinde sivil bir yönetim hâkimdir. Bu yönetim, diplomatik çözümler öneren bilimadamları ile güç kullanılmasında ısrarcı olan askerlerin sürekli baskısı altındadır. Teknolojik katkılarıyla koloninin devamını sağlayan bilim ekibi ile insanları dış saldırılardan koruyan askeri ekip arasında bir denge gözetilir.

Bu arada insanoğlunun nefes alamadığı zehirli Pandora atmosferinde özel bir maske kullanılması şarttır. Hem bu nedenle, hem de Na’vilerle arabuluculuk gerektiği için yeni bir teknoloji uygulamaya konur. İnsan DNA’sı ile Na’vi DNA’sı eşleştirilip, laboratuar ortamında melez canlılar yaratılır. Bu “bilinçsiz” bedenler, sadece kendi DNA’larına sahip olan insanlar tarafından “uzaktan kumanda” edilebilmektedir. Bu bedenlere, Hinduizme atıfla “Avatar” denir.

Filmin kahramanı Jake Sully, bacakları felçli eski bir asker olarak 2154 yılında Pandora’ya getirilir ve aslında bilimadamı olan ölmüş ikiz kardeşinin DNA’sından üretilmiş bir avatarın kontrolünü alır. Özel bir cihaz içinde uykuya dalarak uzaktan kumanda ettiği Avatar bedeninde bir tesadüf eseri Na’vilerle tanışmasını, Na’vi prensesine aşık olmasını ve Na’vi yaşamını her yönüyle öğrenmesini film boyunca izleriz.

Sonunda, Pandora’daki madencilik operasyonlarını yürüten RDA, Sully’nin aralarında olduğu, “diplomasiden” yana olan bilim kesminin amaca ulaşmakta yetersiz kaldığına hükmeder. Askeri yöntemin tezlerini kabul eden RDA, tüm zengin maden yataklarını zorla ele geçirmeye karar verir. Na’vilerin yaşadığı bölgeler bombalanır.

Na’vilerin umudunun tükendiği bir anda, artık kendisini onlardan biri olarak kabul ettirmiş bulunan Jake Sully sahneye çıkar. Kabileleri tek başına örgütler, insana ait üstün silah teknolojilerini öğretir ve Na’vilerin Tanrı bildiği “doğa ananın” da desteğiyle sömürgecileri Dünya’ya püskürtür.

* * *

Yönetmen Cameron, Avatar’ın “Irak savaşını ve mekanize savaşın insanlıkdışı doğasını eleştirdiğini” savunup ekliyor: “Belki de doğanın ve diğer canlıların üzerinde keyfimizi sürerken, biraz da düşünmeliyiz.”

Filmin temel konusunun “sömürgecilik” ve “biyoçeşitlilik” olduğu doğru. Ancak ben, ortalama bir sinema izleyicisinin, Cameron’ın verdiğini iddia ettiği mesajları almadığını düşünüyorum. Zira Avatar, ABD’nin bugün Obama Yönetimi ile birlikte yeniden estetize edilen “resmi söyleminin” dışında hiçbir şey söylemiyor.

Benzeri görülmemiş özel efektlere dayanan üç boyutlu muazzam görselliği bir kenara, defalarca yazıldığı gibi, Son Mohikan’dan Kurtlarla Dans’a dek uzanan onca eski filmin klişelerini tekrarlayan bir film Avatar.

Ama bu klişeler bilinçli olarak tekrarlanıyor, zira egemen ideolojiye ait söylem son 50 yıldır yalnızca biçimsel olarak değişti. Amerikan kültür endüstrisi, içeriğinin özünde aynı kalan bu söylemi yeniden üretip duruyor.

Avatar, milyarlarca insana aynı fantaziyi dayatıyor: Batılı, Beyaz, Hristiyan, orta sınıf erkeğin fantazisi…

İster “gizli ırkçı” deyin, ister açıkça “maço,” bu çarpık fantaziye dayanan ve filmin kasten zayıf bırakılmış senaryosundan çıkan siyasi mesajlar bence şunlar:

* Temel fantazi, Batılı beyazların tarihi suçluluk duygusuyla ilgili. Örneğin Kızılderililerin nasıl soykırıma uğratıldığı, Amerika’nın el değmemiş doğasının sanayileşmeyle mahvedildiği, vs…

* Pandora’daki “paralı askerler” acımasız. Özellikle de filmin kötü adamı, Albay Quaritch. İnsan gerçek dünyadaki Blackwater’ı düşünmeden edemiyor…

* Ama filmi, paralı askerlerin değil, Amerikalı bir “gazinin” bakış açısından izliyoruz. Üstelik Amerikan ordusu içinde, Michelle Rodriguez’in oynadığı kadın pilot karakteri gibi başka “iyilerin” de olduğunu ve sonunda bunların isteklerinin gerçekleştiği mesajı beynimize kazınıyor.

* Fakat iyi olmak bile, topluma içeriden muhalefet etmeye yetmiyor. Yâni Jake kendi içinde bulunduğu düzeni zorlamak yerine, çareyi ondan kaçmakta, “ötekine” sığınmakta ve sonunda “ötekini” dönüştürmekte buluyor.

* Kim mi öteki? Kızılderili, Amazon, Doğu Afrika ve Güneydoğu Asya yerlilerini andıran çeşitli motiflerden esinlenerek yaratılmış Na’viler. Zaten Na’vi karakterlerinin bilgisayar animasyonlarına aktarılması için kullanılan “gerçek” aktörlerin büyük bölümü siyah. Kızılderili kökenli bir aktör olarak Wes Studi de dikkat çekiyor.

* Yerli Na’vilere kendisini kabul ettiren beyaz, herhalde onlardan daha akıllı, daha tecrübeli ve daha cesur olduğu için liderliği eline alıp onları zafere taşıyor. Jake sonunda Na’vilerin tarihine ait bir hikâyeyi, kendi hikâyesi, daha doğrusu beyaz Amerikalıların hikâyesi haline getiriyor.

* Ama “kötü” beyazları kesin olarak bozguna uğratmak için bu da yeterli değil. Öyle ya, yerliler asla, hatta “iyi” bir beyazın liderliğinde bile yalnız başlarına “üstün” beyazları yenemezler. Bizzat Tanrı’nın kendileri lehine devreye girmesi, “ebabilleri” düşman üstüne salması şarttır.

* Yerliler, son teknoloji ürünü makineli tüfeklere karşı yay ve ok kullanmakta ve böyle böyle soykırıma uğramakta inatçı. Cameron’un sözde, sanayileşmeye karşı verdiği mesaj da işte bu. Hiç kimsenin inandırıcı bulmayacağı, ikiyüzlü bir mesaj: “Kendimizi savunamayacak duruma gelsek de doğaya dönmeliyiz.”

* Peki filme göre yerlilerin, insan ve doğaya dair “büyük” mesajı nedir? “Tüm canlılar arasında doğal bir enerji ağı var. Ağacı hisset.” Allahaşkına, bu nasıl bir yüzeysellik böyle? Bırakın birini doğal yaşama özendirmeyi, en hakiki New Age’cileri, ekolojistleri bile kendinden soğutur…

* Üstelik avcı-toplayıcı bu yerliler, eşitliğe dayalı “doğal” bir toplum düzeni de kurmamıştır. Bir kabile hiyerarşisi mevcuttur. Vezir konumundaki şaman bir kadın olsa da, başroldeki karakterin yaşadıklarından da anladığımız gibi bu da bir “erkek toplumudur.”

* * *

Sonuca bağlayalım:

Dolar milyarderi Cameron, mevcut düzene (tüketimci-kapitalist) karşı neredeyse “ideolojik eleştiri” içeren bir film yaptığı iddiasında. Oysa bu tür bir eleştirinin olmazsa olmaz şartı, mevcut düzendeki “tahakküm ilişkisini” ortaya koyması, dolayısıyla alternatif bir çözüm sunmasıdır.

Hâlbuki Avatar, ırkçılıktan erkek egemenliğine dek Batı kapitalizminin tüm sorunlarını “eleştirir gibi” yapıp meşrulaştırıyor. Dolayısıyla el altından yaptığı şey bir “ideoloji eleştirisi” değil, “ideolojik mistifikasyon.”

Üstelik içerikle verilen bu “çarpık bilinç”, biçimle de destekleniyor. Çünkü film, sözde eleştirdiği sanayi toplumu sayesinde elde edilen teknolojik imkânlardan güç alıyor. Bu haliyle, Amerikan “askeri eğlence kompleksinin” nadide bir parçası haline geliveriyor.

Film, bütün dünya kamuoyuna 150 yıl sonra bile ABD’nin gezegenleri sömürgeleştirecek kadar güçlü kalacağı gibi gayet emperyalist bir bilinçaltı mesaj verirken, kendi halkını da “siyasi gerçeklikten” uzaklaştırmayı başarıyor.

Filmdeki iki askerin, daha önce Nijerya ve Venezüela’da savaştıklarını söylediklerini, yani belki de Beyaz Saray’ın halkını gerçek dünyadaki yeni işgallere hazırlamaya sinemada başladığını belirtelim.

Ve Avatar’ı ABD’de izleyen Ekşi Sözlük’ten guru’nun şu gözlemiyle bitirelim:

“Hıncahınç dolu bir salonda, film başlamadan evvel reklam arasında, National Guard’ın (ABD ordusunun yedek birlikleri) eleman almak için yayınladığı ve “Our nation” (Ulusumuz), “I am not gonna fail” (Başarısızlığa uğramayacağım), “I will never accept defeat” (Yenilgiyi asla kabul etmeyeceğim), “God bless America” (Tanrı Amerika’yı kutsasın) gibi cümlelerle dolu tanıtım filmi gösterildi. Bu tanıtım filmi ile gaza gelen insanlar gördüm. Film, ABD’nin Irak serüvenine belki de en güzel göndermelerden birini yapıyordu. Bu parallellikleri kuramamak için ciddi anlamda gerizekalı ya da cahil olmak lazım. Aynı kişiler, filmin bitiminde, ‘insanlar’ gezegenden sürülüp Dünya’ya geri gönderilirken alkışlıyordu. Bu Amerikalılar aptal mı, cahil mi, bilemiyorum. Ama çocuk ruhlu oldukları ve çok kolay manipule edilebildikleri kesin.”

http://www.hurriyet.com.tr/dunya/13386148.asp?gid=229

Başlamadan bir şeyi itiraf etmek zorundayım. İlk kez Nişantaşı denilen semte gittim ve bu bir film galası sebebiyleydi. Uzun zamandır beklediğimiz filmin galası dün gece yapıldı. Uzak İhtimal’den bahsediyorum. Tarık Tufan, “hoş geldiniz” konuşmasını yaparken uzun süredir beklediğimizin farkında olduğundan uzatmadı; “Hoş geldiniz, İşte film görücüye çıkıyor..”

Herkes Galadaydı

Mecidiyeköy metrosunda sağa sola bakınan Cafcaf çizeri Yasir Buğra Eryılmaz’ı yanıma alarak sinemanın yolunu tuttum. Salona tam vaktinde yetiştik. Ünlü Teşvikiye Camisi’ni de bu vesile ile görmüş olduk.

İsmail Kılıçarslan, Tarık Tufan, Asım Gültekin, Zeki Bulduk, İbrahim Paşalı, Yusuf Armağan, Ali Adakoğlu, Ahmet Murat, Ali Ayçil, Bünyamin Yılmaz, Ali Murat Güven, Türker Saltabaş, Ömer Lekesiz, Nihal Bengisu Karaca, Elif Çakır ve ismini sayamadığımız onlarca insan. Herkes galadaydı.

Film Başlıyor

Bir müezzin ile başlıyor hikaye. Beypazarı İmam Hatip Lisesi çıkışlı. Açık öğretim ilahiyat okumuş. Babası da imam. Bekar. Medeni durumunu özellikle işaretlemek gerekiyor çünkü ilerde yeniden bahis açılacak. Tahmin ettiğimiz şey olacak ve müezzin aşka düşecek. Uzak İhtimal bu aşkın hikayesi. Biraz aşkın, biraz tevekkülün, biraz kızgınlığın.

Musa, İstanbul’a atanıyor. Tophane civarlarında bir cami. Deniz kenarına inmesi çok kolay. Evinin penceresinden Galata Kulesi görünüyor.

Clara, bir kilisede doğmuş. Babasını bilmiyor. Annesi Clara’yı doğururken ölmüş. Clara içine kapanık. Duygusuz bir ceset gibi. ‘Buzdan volkan’ Clara.

Sahaf Yakup, ilginç bir hikayesi olan adam. Kitap sevdalısı. Bir iz peşinde. Zamana bırakıyor. Korkak. Filmin diğer karakterleri gibi çok korkak. Belki de olması gerektiği gibi. Rol yapmıyorlar. Bir sırrı hemen ortaya atamıyorlar.

İmam, cami cemaati, Musa’nın suçlu arkadaşı ve diğerleri. Deniz, sandal, bank, çay, simit. Ahmet Hamdi Tanpınar dizesi gibi. “Her şey yerli yerinde; havuz başında servi”

Mesela bir sahnede Musa’yı yemeğe çağırıyor cemaatten birisi. “Çay var, simit var, peynir var, her şey var” Uzak İhtimal’i bu kadar sıcak yapan bu işte. Her şey yerli yerinde. Karakterler mahalleden arkadaşımız gibi.

Filmi Şile’de çekilen o fotoğraf özetliyor aslında. Musa fotoğrafta yarım çıkmış. Clara çekingen ve geride durmuş. Musa yarım ve kırgın bakıyor Clara’ya.

Uzak İhtimal bu Cuma (9 Ekim 2009) vizyona giriyor. Ailenizi alıp gidebileceğiniz duru ama imkansız bir aşk öyküsü.

Haber: DünyaBizim

Fotoğraf Galerisi için: http://www.dunyabizim.com/gallery.php?id=90

Oscar’ı o almayacaktı da ben mi alacaktım?
Amerikalı yönetmen Gus Van Sant’ın 30 yıllık sinema serüvenindeki en sıradan filmlerden biri görünümündeki “Milk”, eşcinsel bir politikacının hayatını destansı bir mücadeleye dönüştüren biyografik öyküsüyle, -beklendiği üzere- şimdiye kadar 2′si Oscar olmak üzere toplam 34 ödül kazandı; ayrıca 44 ödüle de aday gösterildi.

1970′li yılların başı… New York’ta yaşayan 40 yaşlarındaki eşcinsel borsacı Harvey Milk ve partneri Scott Smith, eşcinsellerin görece daha rahat ettikleri bir kent olan San Fransisco’ya taşınarak, burada “Castro Camera” adında küçük bir fotoğrafçı dükkanı açarlar. Fotoğrafçılıktan çok bir “sivil toplum örgütü” gibi faaliyet gösteren bu dükkan ve kurulu bulunduğu işçi mahallesi, kısa bir süre sonra ülkenin dört tarafından eşcinsellerin akın ettikleri popüler bir buluşma noktasına dönüşür. Temellerini attığı dernek benzeri oluşumun her meslekten kadın ve erkek sempatizanlarla giderek politik bir güç kazanmaya başladığını fark eden Milk, patlamaya hazır durumdaki bu büyük potansiyeli yerel yöneticiliğe giden yolda kullanmak için kolları sıvayacaktır.

Edindiği yeni arkadaş grubunun da desteğiyle politik arenaya hızlı bir dalış yapan eşcinsel aktivist, 1973, 1975 ve 1976′da katıldığı ilk üç seçim yarışında çuvallasa da 1977′deki dördüncü adaylığında büyük bir başarı yakalar ve o tarihte yeni kurulan San Fransisco 5′inci Bölge Meclisi’ne seçilir. Belediye’de göreve başladığında karşısına çıkan en dişli rakiplerden biri ise kendisi gibi yeni seçilmiş, muhafazakâr görüşlü bir politikacı olan Dan White’dır. Birbirinden çok farklı toplumsal kesimleri temsil eden bu iki orta yaşlı adamın ilk dönemlerde “karşılıklı saygı ve tahammül” temelinde ilerleyen ilişkileri, yerel yönetimdeki çıkar çatışmalarının gitgide yoğunlaşmasına paralel olarak sonunda trajik bir dönüm noktasına ulaşacaktır.

ÖDÜL KAZANMANIN İKİ GARANTİLİ FORMÜLÜ

Başta ABD’nin Oscar’ları olmak üzere, batı ülkelerindeki önemli yarışmalar ve film festivallerini uzun süredir istikrarlı bir biçimde takip edenler için, “Milk” gibi orta karar sinemasal anlatıların nasıl olup da ardarda ödüllere boğulduğu üzerine düşünme faslı epeyce gerilerde kaldı. Çünkü, bu sektörü belli bir süre dikkatlice gözlemlemiş olanlar, artık şu şaşmaz gerçeği de çok iyi biliyorlar: Eğer ki “eşcinsellik” ya da “Yahudi soykırımı” üzerine bir film yapmışsanız, ne Oscar’dan ne de dünyanın batı yarımküresindeki diğer prestijli yarışmalardan asla eli boş dönmezsiniz. Öyle ki siz “Ben yalnızca spor olsun diye katılmıştım, o yüzden hiç almayayım” deseniz bile, ellerinize zorla sıkıştırırlar ödülleri… Çünkü, bu kategorideki yapımlar günümüzde artık yalnızca birer “film” olmaktan çıkmış, küresel ölçekte yürütülen iki devâsâ politik mücadelenin de başat propaganda araçlarına dönüşmüş durumda…

Hemen her alanda olduğu gibi sinema sektöründe de köşe başlarını tutmuş olan Yahudi lobisi “Nazi vahşeti”ne ağıt yakan bol ağlak filmleri ödüllendirmeyi; aynı şekilde eşcinsellerin her türlü maddî ve manevî desteği sağladığı diğer bir lobi grubu da kendi cinsel tercihlerini uluslararası kamuoyunun nazarında sıradanlaştırıp olağan bir forma sokan, bu hayat tarzının kitlelerce kolay yenilip yutulmasını sağlayan yapımları yüceltmeyi “stratejik bir görev” olarak kabul ediyorlar.

Yahudi propagandalarına hizmet eden İkinci Dünya Savaşı temalı filmlerin bol keseden pohpohlanıp ödüllendirilmesi geleneği görece daha eski tarihlere uzanmakla birlikte, eşcinselliğin kitlelere kanıksatılması yönündeki sinemasal çabaların ise özellikle 1970′lerin ortalarından itibaren ciddi bir ivme kazandığını görmekteyiz.

Hâl böyleyken, Amerikalı eşcinsel aktivist ve politikacı Harvey Milk’in hayatının son 8 yılını ele alan Gus Van Sant imzalı “Milk”in, şimdiye dek katıldığı yarışmalarda nal toplamasını beklemek de safdillik olurdu herhalde… Hele de bundan 3-4 yıl öncesinde batı ülkelerini kasıp kavuran, sahneye çıktığı organizasyonlarda 3′ü Oscar olmak üzere toplam 81 ödül kazanarak erişilmesi güç bir rekora imza atan şu meşhur “Brokeback Dağı” fırtınasını hatırlayınca, yaptığımız tespit daha bir anlamlı geliyor. Sanırım, çiçeği burnunda yönetmenimiz Mahsun Kırmızıgül de bu gerçeğin farkına erkenden varmış olmalı ki ülke içinde “terör kurbanı bir Kürt ailesinin büyük kente savruluş öyküsü” olarak pazarladığı son yapıtı “Güneşi Gördüm”e yurt dışı festivaller için (filmin içinde sınırlı bir alt-motif olmaktan daha öte anlamı bulunmayan “eşcinsellik” olgusunu bütünüyle öne çıkardığı) yepyeni ve alabildiğine cüretkâr posterler hazırlattı. Kırmızıgül’ün pazarlama taktiği açısından son derece akıllıca bir iş yaptığına hiç kuşku yok; çünkü film bu yönü ve yeni posterleriyle en azından bazı uluslararası festivallerde eşcinsel lobisinin temsilcileri tarafından mutlaka “görülecektir.”

Sinema dünyasındaki bu genel manzaradan hareketle, “Milk”in başrolünü üstlenen saygın Amerikalı oyuncu Sean Penn’in söz konusu performansıyla kazandığı “en iyi erkek oyuncu” Oscarı’na da bir kaç cümleyle değinmek gerekiyor. Sen kalk, çeyrek yüzyıldan uzun süren bir oyunculuk kariyeri boyunca, aralarında “Ölüm Yolunda”nın (Dead Man Walking / Yön: Tim Robbins / 1996) gariban idam mahkûmu Matthew Poncelet, “İnce Kırmızı Hat”tın (Thin Red Line / Yön: Terence Mallick / 1998) cesur çavuşu Welsh, “Benim Adım Sam”in (I am Sam / Yön: Jessie Nelson / 2001) iyi kalpli otistik babası Sam Dawson’ın da yer aldığı birbirinden müthiş performanslar ortaya koy; fakat en sonunda “En İyi Erkek Oyuncu Oscar’ı”nı, sırf 2-3 sahnede erkek partnerlerinle ateşli bir şekilde öpüştün diye “Milk” ile kazan!

Adını sinema tarihine altın harflerle yazdırmak için yıllardır birbirinden zor rollerde deliler gibi çalışıp kendini helâk eden bir oyuncu konumundaki Penn, 1996, 2000 ve 2002′de bu ödüle üç kez aday gösterilmiş, fakat hiç birinde kazanamamıştı. Akademi’nin uzun yıllar boyunca sıra dışı yeteneğini es geçtiği sanatçı, 2003′de Clint Eastwood imzalı suç draması “Mistik Nehir”de canlandırdığı Jimmy Markum karakteriyle artık Oscar jürisinin bile görmezden gelemeyeceği ölçüde devleşince, nihayet mesleğinin de ilk Oscar heykelciğiyle tanışma fırsatını buluyordu.

Bundan beş yıl sonra, oyunculuk gösterisi açısından öncekilerle kıyas kabul etmez bir film olan “Milk” ile kazandığı ikinci Oscar ise ödül töreninde kendisini anons eden Robert De Niro’yu bile şaşırtacak ve Akademi’nin raconunu çok iyi bilen efsanevî aktörün -hafiften kinayeli bir ifadeyle- “Bu adamın bunca zaman boyunca normal erkekleri canlandırmasına hiç de gerek yokmuş” demesine yol açacaktı.

‘EŞCİNSEL HIRSI’NA KURBAN VERİLEN HAYATLAR

Pazar sabahları ekranlarda izlemeye alıştığımız dolgu mahiyetindeki televizyon biyografilerini andıran bu vasat öykünün, tıpkı başrol oyuncusu Penn gibi yönetmeni Gus Van Sant’ın kariyerine de ekleyebileceği pek fazla bir şey yok. 1940-1978 yılları arasında yaşamış Amerikalı eşcinsel hakları savunucusu ve yerel politikacı Harvey Milk’in kısa fakat çalkantılı hayatını son derece düz bir anlatımla beyazperdeye aktaran filmde, hafızalara kazınabilecek nitelikte büyük anlar yakalayabilmek için epeyce bir tırmalamak gerekiyor. Belki bu noktada, etki gücünü yalınlığından (ve de gerçekliğinden) alan final bölümü istisna tutulabilir, hepsi hepsi o kadar…

Öte yandan, son 20-30 yıl boyunca çekilmiş eşcinsellik temalı pek çok filmde sistematik bir biçimde sergilendiğini gözlemlediğimiz “karşı tarafı yapış yapış bir alaycılıkla aşağılama” çabasının bu yapıtta da bütün sinsiliğiyle yer aldığına tanık oluyoruz. 1967 yılında Los Angeles’taki bir “gay bar”a yapılan polis baskınının gerçek haber görüntüleriyle açılan “Milk”, “Amerikalı eşcinseller, bir dönem, onların aşklarını anlayamayan gerici öküzlerin işte böylesine ağır baskıları altındaydı” vurgusu eşliğinde ilerlerken, eşcinselliğe karşı olduğunu kameralar önünde lafı kıvırmadan, dürüstçe ve açıkça ifade eden kadın-erkek herkesi de izleyicisine katıksız birer “faşist” olarak servis ediyor. Filmin -Josh Brolin tarafından canlandırılan- en önemli karakterlerinden biri konumundaki dindar politikacı Dan White’ın -Harvey Milk’in bir konuşması üzerinden- aslında “gizli eşcinsel” olduğunun imâ/iddia edilmesi de fazlaca politize olmuş eşcinsellerde pervasız tezahürlerini görmeye alışık olduğumuz bu saldırganca tutumun son derece tipik bir örneğini oluşturmakta… Ki söz konusu küstahlığın, meslek hayatında yolu zaman zaman eşcinsellerin bahçesine düşmüş, yazıları ve düşünceleri nedeniyle onlar tarafından çılgınca taşlanmış benim gibi birinin de çok yakından tanıdığı bir davranış modeli olduğunu özellikle belirtmeliyim.

Hayat tarzlarını sevimli ve çekici bulmayan herkesin boynuna tereddütsüzce “homofobik” yaftasını asmayı pek seven agresif eşcinseller için, White, karısı ve ona politik mücadelesinde destek veren herkes, kafalarının tez zamanda ezilmesi gereken birer böcekten farksız… Nitekim, Harvey Milk de seçim yenilgisi sonrasında içine düştüğü bir duygusal boşluk ânında belediye başkanına istifasını veren rakibi için, aynı yönde bir hesapçılıkla, hazır fırsatını yakalamışken onu bütünüyle politik arenanın dışına sürmek üzere “altın vuruş”unu yapmakta hiç tereddüt etmiyor. Ancak, “kendini topluma bastıra bastıra kabul ettirme” ve “kendisi gibi yaşamayanları/düşünmeyenleri fırsatını bulduğu ilk anda ezme” hırsıyla gözü dönmüş olan kahramanımız, hayatını inanç temeli üzerine inşâ eden insanların kariyeri ve onuruyla pervasızca oynamanın bedelini de son derece acı bir biçimde ödemek durumunda kalıyor. Filmin sonundaki tarihsel açıklamaların da ortaya koyduğu üzere, hem kendininkini, hem de rakibi White ve o dönemin San Fransisco Belediye Başkanı George Moscone’nin hayatlarını bozuk para gibi harcayarak yapıyor bunu…

Gus Van Sant

GUS VAN SANT
“Milk” en azından bu noktada dürüst ve açık bir film; adına “eşcinsel hırsı” denilen o tehlikeli saplantıyı, baş karakteri ve çevresine kümelenenlerin konuşmaları, tutum ve davranışları üzerinden eğip bükmeden, olduğu gibi yansıtmış beyazperdeye… Harvey Milk, eşcinsellerin toplumsal hayat içinde itilip kakılmasını engelleme söylemiyle girdiği politik mücadelede, elde ettiği taşkın kitlesel gücün doğurduğu şımarıklıkla toplumun genel ahlâk değerlerini ve bu değerlerin temsilcilerini bir süre sonra öylesine zorlamaya başlıyor ki sonunda bu ölçüsüz cüretkârlık hâli gerek onun, gerekse çevresindeki bir sürü insanın hayatının topluca mahvolmasına yol açıyor.

Milk’in verdiği planlı-programlı mücadelenin satır aralarında da görüldüğü üzere, eşcinsel hareketin temsilcilerinin çağımızdaki öncelikli hedefleri “kendi mahremiyetleri içinde başkaları tarafından rahatsız edilmeden huzurlu bir hayat sürmek” falan değil, aksine gücü temsil eden irili ufaklı bütün kurumlarda köşe başlarını tutarak toplumsal doku içinde mümkün olduğunca geniş bir mevzî kazanmak… Böylelikle kitlelerin ahlâkî algıları (politika, medya, görsel sanatlar, edebiyat ve moda gibi etkin araçların kullanımıyla) yavaş yavaş dönüştürülecek, -eşcinsel evliliklerin yasalaşması ve eşcinsellerin evlatlık edinmesi de dahil olmak üzere- bugüne kadar ahlâkdışı/doğadışı sayılan pek çok davranış biçiminin son derece olağan sayıldığı yeni bir sürece girilecek. Yapılan sosyolojik hesap kabaca böyledir.

Tam bir bıçak sırtı görünümündeki bu konuda yıllar yılı yazıp çizdikleriyle, artık ciddi biçimde eşcinsel lobisinin denetimine girmiş durumdaki merkez medyada (ve daha bir çok yan sektörde) çalışma şansını büyük ölçüde yitirmiş biri olarak şimdi bir kez daha altını çizerek tekrarlıyorum ki Allah bizi böyle bir mantaliteyle hareket eden aktivistlerden ve oy kaygısıyla onları destekleyen politikacılardan korusun; aynı şekilde bu çizgide hareket eden medya yöneticileri ve sanatçılardan da…

Eşcinseller, bırakın Oscar’ı ya da Cannes jürilerini, velev ki “dünyanın tapusu”nu bile ele geçirseler, şu sınırlı ömürde Hz. Lut’un öyküsünü hatırladıkça, onların liderlik koltuğuna oturacakları bir dünyadan ısrarla uzak durmaya çalışacak birileri hep olacaktır.

Bu da böyle biline…

Kaynak: Ali Murat Güven – Yeni Şafak

İBB Kültür A.Ş. Ekim Ayı Sinema Programı aşağıdaki gibidir.

7 – 12 Ekim RED KİT (2007) Tous à l’Ouest: Une aventure de Lucky Luke (2007)(Animasyon) Yönetmen: Olivier Jean Marie New York, 1855. Red Kit,Daltonları bir kez daha yargılanmaları için Batı’ya götürmektedir. Daltonlar her zamanki gibi kaçar ve birçok banka soyar. Joe Dalton çaldıkları paraları Kaliforniya’ya doğru yolculuk eden bir göçmen kervanına saklar. Red Kit yine peşlerine düşer. IMDb Sayfası | IMDb Puanı: 5.7/10 (86 Oy)

14 – 19 Ekim CENGİZ HAN (2007) (Mongol) Yönetmen: Sergei Bodrov Oyuncular: Aliya, Tegen AoKazakistan’ın bu yılki Oscar adayı olan, etkileyici savaş sahnelerine sahip Cengiz Han, Rus, Alman, Kazak ve Amerikan ortak yapımı bir film. “Moğol” üçlemesinin ilk filmi olan Cengiz Han, genç Temuçin’in savaşarak esaretten kurtuluşunu ve dünyanın yarısını ele geçiren uçsuz bucaksız Moğol İmparatorluğu’nun kurucusu olan Cengiz Han ünvanına sahip oluşunu konu alıyor. IMDb Sayfası | IMDb Puanı: 7.4/10 (5897 oy)

21 – 26 Ekim KAPAN (2007) (La Habitacion de Fermat) Yönetmen: Luis Piedrahita & Rodrigo Sopeña Oyuncular: Santi Millán, Alejo SaurasBirbirini hiç tanımayan dört matematikçi, gizemli biri tarafından büyük bir bulmacayı çözmeleri için davet edilir. Kendilerine yöneltilen soruları zamanında ve doğru olarak çözemezlerse, içinde bulundukları oda bir anda ölüm tuzağına dönüşecektir. Bunun yanı sıra çözmeleri gereken en önemli problem ise, kendilerini buraya getiren sebep ve aralarındaki ilişki olacaktır. IMDb Sayfası | IMDb Puanı: 6.8/10 (736 oy)

27 Ekim – 2 Kasım HASTA (2007) (Sicko) (Belgesel) Yönetmen: Michael MooreSicko, her zaman kâr amaçlı Amerikan Sağlık Sistemini gözler önüne seren bir portre. Günlük yaşamda insanların tıbbi bakımla ilgili karşılaştıkları sıra dışı ve üzücü olayları anlatıyor. Moore, Amerika’daki sağlık sisteminin dünyada en çok harcamanın yapılmasına rağmen diğer gelişmiş ülkeler arasında alt sıralarda olduğunu gösteriyor.IMDb Sayfası | IMDb Puanı: 8.4/10 (30.604 oy)

Gösterim Yer ve Saatleri
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi: 14.00 – 16.30 – 19.00
Tuzla İdris Güllüce Kültür Merkezi: 19.00 (Hafta içi), 15.00 – 18.00 (Hafta sonu)
Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi: 19.00 (Hafta içi), 15.00 – 18.00 (Hafta sonu)
Ümraniye Atakent Kültür Merkezi: 19.00 (Hafta içi), 15.00 – 18.00 (Hafta sonu)

Gösterim Ücretleri: 3.00 YTL (Tam), 2.00 YTL (İndirimli)

Pazartesi günleri gösterim yoktur.

İBB Kültür A.Ş. Mayıs Ayı Sinema Programı aşağıdaki gibidir.

6-11 Mayıs GÜNBATIMI (2007) (Evening) Yönetmen: Lajos Koltai Oyuncular: Claire Danes, Toni Collette IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 6,5 (3812 oy)

13-18 Mayıs ÖZGÜRLÜĞÜN RENGİ (2007) (Goodbye Bafana) Yönetmen: Bille August Oyuncular: Joseph Fiennes, Dennis Haysbert IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 7,0 (1458 oy)

20-25 Mayıs HZ. MERYEM (2007) (The Nativity Story) Yönetmen: Catherine Hardwicke Oyuncular: Keisha Castle-Hughes, Shohreh Aghdashloo IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 6,6 (3505 oy)

27 Mayıs-1 Haziran PARANOID PARK (2007) Yönetmen: Gus van Sant Oyuncular: Gabe Nevins, Daniel Liu IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 7,2 (3691 oy)

Gösterimler ücrete tabidir.
Pazartesi günleri gösterim yoktur.

Gösterim yer ve saatleri:
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi: 14.00 – 16.30 – 19.00
Tuzla İdris Güllüce Kültür Merkezi: 19.00 (Hafta içi), 15.00 – 18.00 (Hafta sonu)
Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi: 19.00 (Hafta içi), 15.00 – 18.00 (Hafta sonu)

TARIK ZAFER TUNAYA KÜLTÜR MERKEZİ – SİNEMA
Fikret Bey”, işini kaybetmiş, oğlu siyasi sürgünde olan yaşlı bir adamdır. Film bu yaşlı adamın işyerinde geçirdiği son günlerden birini anlatır. 13 Ekim 1988 tarihli bu gün, yaşlı adam için herhangi, sıradan bir gündür. Yaşamı sona ermekte olan Fikret Bey, gençliğinde kendi çapında önemli bir atılım yaparak yerli üretime katkıda bulunmuştur. İşine çok bağlı olan yaşlı adam iflas ederek, hayatının son yıllarını bu problemle boğuşarak geçirmiştir. Bu arada 12 Eylül sonrası karanlığında siyasi suçlu olan oğlu, bir süre hapis yatıp çıktıktan sonra yurt dışına gitmiştir.
Oğlunun ve bütün hayatı boyunca emek verdiği işinin kaybıyla elinde hiçbir şey kalmamıştır. “Fikret Bey”, yaşlılık, kayıplar, dostluk, fedakarlık gibi temaların yanında filmin karakterleri bağlamında, Türkiye’nin yakın tarihini, kahramanların özel yaşamları ve mekan aracılığıyla gündeme getirmeyi ve seyircinin bu süreci sorgulamasına katkıda bulunmayı da amaçlamaktadır.

FİKRET BEY (2007)
Yönetmen: Selma Köksal
Oyuncular: Erol Keskin, Fuat Onan

Web Sitesi

Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
14- 30 Mart 2008
Seanslar: 14.00 – 16.30 – 19.00

KADIN KOORDİNASYON MERKEZİ
3. FİLM GÜNLERİ
7 – 13 MART 2008

SİNEMA

AŞKIN KİTABI (2007) (Becoming Jane) Yönetmen: Julian Jarrold Oyuncular: Kevin Hood, Sarah Williams Etkinlik ücretsizdir. IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 7.1 (6.516 oy)

Jane Austen (Anne Hathaway) aşka inanmaktadır. Anne ve babası (Julie Walters ve James Cromwell) onun 1795 İngiltere’sinde adet olduğu üzere, para karşılığı bir evlenme yapmasını arzular. 20 yaşındaki Jane büyüleyici, genç bir İrlandalı olan Tom Lefroy ile tanıştığında, (James McAvoy), zekası ve cüretkarlığı genç kızın merakını uyandırır. Jane, Lady Gresham’ın (Maggie Smith) yeğeninin teklifini geri çevirip, ailesinin otoritesine ve sosyal adetlere karşı gelebilecek midir? “Becoming Jane”de, edebi dehanın basamaklarındaki genç bir kadının, hayatını ve eserlerini aşk için riske atması anlatılıyor.

7 Mart 2008 Cuma
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
Seanslar: 13.20 – 15.40 – 18.00

Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi
Seanslar: 11.30 – 14.00

8 Mart 2008 Cumartesi
Bakırköy Cem Karaca Kültür Merkezi
Seanslar: 14.00 – 16.15 – 18.30

Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi
Seanslar: 14.00 – 16.15 – 18.30

12 Mart 2008 Çarşamba
Bakırköy Cem Karaca Kültür Merkezi
Seanslar: 11.30 – 14.00

İLK AŞK (2006) Yönetmen: Nihat Durak Oyuncular: Çetin Tekindor, Tarık Papuççuoğlu, Vahide Gördüm Etkinlik ücretsizdir. IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 7.3 (282 oy)

Ege’de bir sahil kasabasında 1990′ların başındayız. Kasabanın önde gelen ailelerinden Arifoğulları eski ihtişamlı günlerinden çok uzaktadır. Mal varlıklarının çoğunu kaybetmiş, hayatın bireysel ayrıntılarıyla boğuşmaktadırlar. Ailenin büyük babası Arif Arifoğlu ölünce aile içinde gizlenen büyük bir sır ortaya çıkar. Ortanca kardeş Asaf, 40 yıl önce Kore savaşına gitmiştir. Savaşta esir düşüp bir daha haber alınamayınca aile tarafından ölü kabul edilir. Kardeşinin nişanlısı Nevin’i seven Asaf, onun ölümünden faydalanıp Nevin’le evlenir. Bir süre sonra Asaf’ın ölmediği ortaya çıkar, fakat gelişen olaylar yüzünden kasabaya bir daha dönmez. Ta ki babasının vefatına dek… Asaf’ın dönmesiyle; Asaf, Azmi, Nevin arasında büyük bir hesaplaşma yaşanacaktır.
8 Mart 2008 Cumartesi
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.20 – 15.40 – 18.00

9 Mart 2008 Pazar
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.20 – 15.40 – 18.00

TUYA’NIN EVLİLİĞİ (2007) (Tuya’s Marriage) Yönetmen: Wang Quanan Oyuncular: Nan Yu, Bater, Sen’ge, Zhaya Etkinlik ücretsizdir. IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 7.4 (525 oy)

2007 Berlin Film Festivali’nde Altın Ayı ödülüne layık görülen “Tuya’nın Evliliği”nde yönetmen Quanan Wang, annesinin doğduğu topraklara uzanıyor ve modern dünya tarafından tehdit edilen yaşamları ve kaybolmanın eşiğine getirilen eski gelenekleri şiirsel bir üslupla perdeye taşıyor. Çin endüstrisinin kırsal alanlara bile sızdığı Kuzeybatı Moğolistan’ın uçsuz bucaksız steplerinde; hükümet, çobanları göçebe yaşamı bırakmaya ve kente yerleşerek çiftçilik yapmaya zorlamaktadır. İki çocuk annesi olan kararlı ve güzel Tuya; toprağını terk etmemek için direnmekte, steplerde ailesinin yaşamını sağlamak için çabalamayı tercih etmektedir. Tuya, aynı zamanda engelli kocası Bater’in iyi niyetle, Tuya’yı yüklerinin bir bölümünden kurtarmak için yaptığı boşanma ısrarlarına da karşı koymaktadır. Bir gün zamansız bir hastalığa yakalanan Tuya, en azından Bater’in bakımını üstlenecek bir koca bulmak adına, boşanmayı yeniden düşünmeye karar verir. Ne var ki Tuya’nın taliplerinden hiçbiri Bater’in yükünü de üstlenmeye niyetli değildir; eski okul arkadaşı ve petrol işçisi Baolier dışında. Baolier, Tuya’yı ve çocukları büyük kente götürür. Fakat doğduğu topraklardan ve ailesinden uzak olmaya dayanamayan Bater, intihara teşebbüs eder.
Tuya için harekete geçme zamanı gelmiştir

9 Mart 2008 Pazar
Bakırköy Cem Karaca Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

10 Mart 2008 Pazartesi
Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

12 Mart 2008 Çarşamba
Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

13 Mart 2008 Perşembe
Bakırköy Cem Karaca Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

YENİDEN BAŞLAMAK (2005) (An Unfınıshed Lıfe) Yönetmen: Lasse Hallstrom Oyuncular: Jennifer Lopez, Robert Redford, Morgan Freeman Etkinlik ücretsizdir. IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 7.2 (7.678 oy)

“Unfinished Life – Yeniden Başlamak” bir bağışlama hikayesi, kendini ve diğerlerini bağışlama. Hikaye iki grup insana odaklanıyor: Wyoming’in kuzey batısında bulunan çiftlikte 40 yıldır birlikte yaşayan çiftlik sahibi Einer Gilkyson (Robert Redford) ve arkadaşı Mitch Bradley (Morgan Freeman) bir taraf; erkek arkadaşı Gary (Damien Lewis)’nin uyguladığı şiddetten kaçan Einer’ın gelini Jean Gilkyson (Jennifer Lopez) ve 11 yaşındaki kızı Griff (Becca Gardner) ise diğer taraf…
9 Mart 2008 Pazar
Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

11 Mart 2008 Salı
Bakırköy Cem Karaca Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

13 Mart 2008 Perşembe
Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.15 – 15.30 – 17.45

BEYAZ MELEK (2007) Yönetmen: Mahzun Kırmızıgül Oyuncular: Arif Erkin, Yıldız Kenter, Nejat Uygur, Mahzun Kırmızıgül Etkinlik ücretsizdir. IMDB Sayfası | IMDB Puanı: 6.6 (408 oy)

Beyaz Melek, iki insanın birbirine duyduğu aşkı değil, bir grup insanın hayata ve birbirlerine duyduğu aşkı ve sevgiyi anlatıyor. Filmde, doğudan batıya, mekteplisinden köylüsüne, gencinden yaşlısına sevginin her türlü motifi hem duygusal hem de esprili bir dille anlatılıyor. Kalplerimizi ısıtan tüm anlar ve bizi biz yapan tüm değerlerimiz daha önce hiç düşünmediğimiz ya da hissetmediğimiz şekilde seyirciyle buluşturuluyor.

10 Mart 2008 Pazartesi
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
Seanslar: 15.40 – 18.00

11 Mart 2008 Salı
12 Mart 2008 Çarşamba
13 Mart 2008 Perşembe
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
Seanslar: 11.00 – 13.20 – 15.40 – 18.00

PANELLER

7 Mart 2008 Cuma Saat: 11.00
“Dizi Filmler ve Kadınların Yaşantılarına Etkisi”
Yer: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi
10 Mart 2008 Pazartesi Saat: 11.00
“Kadınlara Karşı Şiddet ve Medya”
Yer: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi

Şubat Sinema – Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi

5-10 Şubat KAYIP HAYATLAR (2003) (Imagining Argentina) Yönetmen: Christopher Hampton Oyuncular: Antonio Banderas, Emma Thompson IMDB Puanı: 6.1 | IMDB Sayfası

12-17 Şubat İNSANLIK SUÇU (2003) (The Statement) Yönetmen: Norman Jewison Oyuncular: Michael Caine, Alan Bates IMDB Puanı: 6.0 | IMDB Sayfası

19-24 Şubat CEVAPSIZ ARAMA 3 (2006) (Chakushin Ari Final) Yönetmen: Manabu Asou Oyuncular: Maki Horikita, Meisa Kuroki IMDB Puanı: 5.2 | IMDB Sayfası

26 Şubat-2 Mart CİNAYET GECESİ (2007) (Fracture) Yönetmen: Gregory Hoblit Oyuncular: Anthony Hopkins, Ryan Gosling IMDB Puanı: 7.1 | IMDB Sayfası

2-6 Ocak BEETHOVEN’I ANLAMAK (2006) (Copying Beethoven) Yönetmen: Agnieszka Holland Oyuncular: Diane Kruger, Ed Harris Gösterim Yeri: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi IMDB Puanı: 6.8 | IMBD Sayfası

Genç Anna Holtz’un (Diane Kruger) tüm hayali iyi bir besteci olmaktır. Bu hayalini gerçekleştirmek ve müzik alanında iyi bir kariyer yapmak amacıyla, o dönemde dünyanın müzik başkenti olan Viyana’ya gelir. Konservatuarda okurken, yaşayan en büyük ve yetenekli besteci Ludwig van Beethoven’ın (Ed Harris) yanında çalışma fırsatı yakalar.

Beethoven, 9. senfonisinin son hazırlıkları üzerinde çalışmaktadır. Yapımcısı Wenzel Schlemmer (Ralph Riach) ise bu sırada kanserden ölmektedir. Schlemmer, senfoniyi tamamlamakta yardım etmesi için Anna’ya bir teklif yapar. Anna, bu teklifi kabul ederken Beethoven’ın birlikte çalışması çok güç bir insan olduğundan habersizdir.

Anna için bu fırsat kendi yeteneğini kanıtlayabilmek için biçilmiş kaftandır. Beraber çalıştıkları süre içinde aralarında vazgeçilemez bir bağ oluşacaktır. Anna, uzun zamandır beraber olduğu Martin’den (Matthew Goode) evlenme teklifi alır. Martin ve Beethoven arasında bir seçim yapmak zorunda kalacaktır. Viyana’dan kaçmayı dener ama başaramaz; yazgısı Beethoven’ınkine bağlanmıştır.

8-13 Ocak ÇİNLİLER GELİYOR (2007) Yönetmen: Zeki Ökten Oyuncular: Cüneyt Türel, Yaman Tarcan Gösterim Yeri: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi IMDB Puanı: 3,6 (41 oy) | IMBD Sayfası

Yönetmen: Zeki Ökten Senaryo: Fatih Altınöz Görüntü Yönetmeni: Gökhan Atılmış Kurgu: Kadir Burç Yapım: Kara Film, 2007 Oyuncular: Cüneyt Türel (Salih), Yaman Tarcan (Tevfik), İpek Bilgin (Leyla), Bülent Kayabaş (Osman), Nilgün Belgün (Zehra), Belit Özükan (Adalet), Yavuz Sepetçi (Yaşar), Yüksel Arıcı (Cumali), Hakan Salınmış (Hakkı), Erol Demiröz (Hacı), Salih Kalyon (Koreli)

İki katlı ahşap evleri, meydanı ve dar sokaklarıyla tipik bir batı Anadolu kasabasında Kurtuluş günü yaklaşmaktadır. Kasabanın yerli halkından bir grup koro oluşturarak Kurtuluş günü için bir sanat müziği konseri hazırlığına girişmiştir. Koro provaların sonuna yaklaşmaktadır. Koroda üç kadın, üç erkek şarkıcı; ud, keman ve klarnet olmak üzere üç de enstrüman bulunmaktadır. Korodaki kişiler aynı zamanda hikayemizin kahramanlarıdır.

Koro kendi arasında çok ideal olmasa da bir uyum tutturmuş ve Kurtuluş gününden önceki son provalarından birindedir. Hep birlikte Sadettin Kaynak’ın ‘Bahar Bitti, Güz Bitti’ adlı eserini çalışmaktadır. Herkes yaklaşan konserin heyecanı içindedir.

Kasaba ertesi güne uyandığında görünüşte herşey eskisi gibidir, Kasaba sınırında beliren iki büyük siyah jip belediye binasının önünde durana kadar gerçekten de herşey eskisi gibidir. Jiplerden çıkan üç-dört Çinli yanlarındaki Türk işadamı (Sinan Albayrak) ile birlikte belediyenin merdivenlerine yöneldikleri andan itibaren ise artık kasabada hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.

15-20 Ocak SİS VE GECE (2006) Yönetmen: Turgut Yasalar Oyuncular: Uğur Polat, Selma Ergeç Gösterim Yeri: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi IMDB Puanı: 8.4 (218 oy) | IMBD Sayfası

Yönetmen: Turgut Yasalar Eser: Ahmet Ümit Senaryo: Turgut Yasalar Görüntü Yönetmeni: Gökhan Atılmış Kurgu: Kadir Burç Oyuncular: Uğur Polat (Sedat), Selma Ergeç (Mine), Ayten Uncuoğlu (Madam Eleni), Kemal Bekir (İsmet), Tülay Günal (Melike), Sinan Albayrak (Mustafa), Savaş Akova (Metin), Tardu Flordun (Neco), İlyas Salman (Cuma), Ümit Çırak (Şeref), Devrim Nas (Sinan), Yetkin Dikinciler (Fahri), Oktay Kaynarca (Naci) Yapım: Leopar Film – Kara Film, 2006

Sedat bir gizli servis elemanıdır. Bir amir, bir ağabey, bir dost olarak sevdiği Yıldırım bir süre önce öldürülmüştür. Sedat amirinin kendi servisince öldürüldüğüne inanmaktadır. Sedat için mesleği her şeyin önünde gelmektedir. Ancak teşkilat içi çatışmada Sedat da pasifize edilmiştir. Onu yaşama yeniden bağlayacak tutkulu bir şey gerekmektedir. O tutkulu ilişkiyi genç bir kız olan Mine’de bulur. Ancak Mine tuhaf biçimde kaybolur. Ve Sedat için İstanbul labirentlerinde gizemli bir arayış başlar…

22-27 Ocak BİR İHTİMAL DAHA VAR (2006) Yönetmen: Uğur Uludağ Oyuncular: Savaş Dinçel, Mustafa Alabora Gösterim Yerleri: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi – Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi – Tuzla İdris Güllüce Kültür Merkezi IMDB Puanı: 6.0 (10 oy) | IMBD Sayfası

Yönetmen: Uğur Uludağ Senaryo: Uğur Uludağ Görüntü Yönetmeni: Gökhan Tiryaki Müzik: Sunay Özgür, Ender Akay Oyuncular: Hülya Avşar (Alev), Müjdat Gezen (Kenan), Savaş Dinçel (Mercan), Mustafa Alabora (Asım), Osman Yağmurdereli (Faruk), Doğa Rutkay (Pelin) Yapım: Cinemedya – Esek Film, 2006

Üsküdar Musiki Cemiyeti’nden 4 Eski Üstad, Dünya Starı Madonna’nın konserini basmaya kara verirse ne olur?

Neyzen, Üsküdar Musiki Cemiyeti’nde Ud üstadıdır. İstanbul’un yozlaşması, Türk Sanat Müziği’nin yok olması ve ölen kızına verdiği söz sebebi ile eski ekibi yeniden toplamaya karar verir. Her biri konusunda üstad olan saz arkadaşları “Kenan”, “Asım”, “Faruk” ve “Gökhan”, seneler sonra bu vesile ile tekrar biraraya gelirler.

Şimdi tek eksikleri senelerin yıldızı “Alev”dir.

Amaçları Madonna’nın İstanbul’daki yapılacak ve tüm dünyada naklen yayınlanacak konserini basmak ve bu konserde Türk Sanat Müziği gösterisi yapmaktır.

29 Ocak-3 Şubat BENİM ADIM ELISABETH (2006) (Je M’Apelle Elisabeth) (Je m’appelle Elisabeth) Yönetmen: Jean-Pierre Ameris Oyuncular: Alba Gaia Kraghede Bellugi, Stephane Freiss Gösterim Yerleri: Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi – Kartal Bülent Ecevit Kültür Merkezi – Tuzla İdris Güllüce Kültür Merkezi IMDB Puanı: 6.7 (77 oy) | IMBD Sayfası

Yönetmen: Jean-Pierre Ameris Senaryo: Jean-Pierre Ameris, Guillaume Laurent Görüntü Yönetmeni: Stephane Fontaine Müzik: Philippe Sarde Kurgu: Laurence Briaud Yapım: Pyramide Productions (Fransa), 2006 Oyuncular: Alba Gaia Kraghede Bellugi (Betty / Elisabeth), Stephane Freiss (Regis), Maria de Mederios (Mado), Yolande Moreau (Rose), Benjamin Ramon (Yvon), Lauriane Sire (Agnes), Olivier Cruveiller (L’instituteur), Virgil Leclaire (Quentin)

04 – 09 Aralık HAMLET (1990) Yönetmen: Franco Zeffirelli Oyuncular: Mel Gibson, Alan Bates TZT IMBD Puanı: 6.8 | IMDB Sayfası

04 – 09 Aralık İSTENMEYEN ŞAHİT (1988) (The House on Carroll Street) Yönetmen: Peter Yates Oyuncular: Kelly McGillis, Jeff Daniels KARTAL IMBD Puanı: 6.2 | IMDB Sayfası

04 – 09 Aralık HIRSIZ (1988) (Buster) Yönetmen: David Green Oyuncular: Phil Collins, Julie Walters TUZLA IMBD Puanı: 5.5 | IMDB Sayfası

11 – 19 Aralık BEN SANA SÖYLEMİŞTİM (2006) (Because I Said So) Yönetmen: Michael Lehmann Oyuncular: Diane Keaton, Mandy MooreTZT, KARTAL, TUZLA IMBD Puanı: 5.1 | IMDB Sayfası (Tamam, festival insanı değiliz belki ama bundan uzak durulmalı…)

22 – 30 Aralık ÇİRKİN ÖRDEK YAVRUSU VE FARECİK (2006) (The Ugly Duckling and Me) Çizgi Film Yönetmen: Michael Hegner, Karsten KiilerichTZT, KARTAL, TUZLA IMBD Puanı: 5.7 | IMDB Sayfası

16-21 Ekim EMRET PATRONUM (2006) (Direktoren For Det Hele) Yönetmen: Lars von Trier Oyuncular: Jens Albinus, Peter Gantzler

Şirketini satmak isteyen bir patron, kendi yerine bir başkasını geçirir ancak yerine geçirdiği kişi bu konumu benimseyince işler iyice sarpa sarar.

IMDB Puanı: 6,8 | IMDB Sayfası
TZT, Kartal, Tuzla

23-28 Ekim BÜKREŞ’İN DOĞUSU (2006) (A Fost Sau N-a Fost?) Yönetmen: Corneliu Porumboiu Oyuncular: Mircea Andreescu, Teodor Corban

Romanya’da, Çavuşesku’nun devrilmesinden 17 yıl sonra, devrimin coşkusunu kendi programında yeniden yaşatmak isteyen bir tv sunucusu, konuklarıyla seyircisine eğlenceli dakikalar geçirtecektir.
IMDB Puanı: 7,6 | IMDB Sayfası

TZT, Kartal

23-28 Ekim KÜÇÜK KAHRAMAN (2006) (Everyone’s Hero) Yönetmen: Christopher Reeve, Dan St. Pierre (Animasyon)

1930′larda geçen filmde, bir kahraman olma şansıyla kendisini riske atmayıp bu şansı kaybetmenin yol ayrımında olan bir çocuğun serüvenleri anlatılmaktadır.
IMDB Puanı: 5,4 | IMDB Sayfası
Tuzla

30 Ekim-4 Kasım ALTIN ÇİÇEĞİN LANETİ (2006) (Man Cheng Jin Dai Huang Jin Jia) Yönetmen: Zhang Yimou Oyuncular: Yun-Fat Chow, Li Gong

10. yüzyılda, Çin’de hüküm sürmekte olan Tang hanedanının zamanında sarayda dönen entrikalar, iktidarla aşkı karşı karşıya getirecektir.
IMDB Puanı: 7,0 | IMDB Sayfası
TZT, Kartal, Tuzla