Say Ki Karşılaşmadık
bir kararın arifesinde kendi dünyamı kurmaya çalışırken hüzünlüyüm
dünyanın bütün ölümleri niyetine sevdamı ağlattım.
sevmelerimin ağıdını her bir mezar taşına
gözyaşlarımı nisanlara bıraktım…
kayıplarda köşe kapmaca oynadım
bazen üç dilek ağacının çıplaklığını sarmalar
yedi dağın çiçeğinden koklardım
ay şiiri, yıldızları heceleri yapar
kazanmadan yitirdiğim canım geceleri yazardım
puştuna sevdalara kibrit çöpü oldum
ihanete puştluğa mührünü koyup imzasını atanlara selam bıraktım
şimdi gönül derbeder harlanır
merhamet tohumlarını yaktım
yumak yapıp acılara sardım
ezginliğin tarlasında büyüyüp kahpelikte hasat olurken
veripte alamadıklarımı batıpta çıkamadıklarımı sayamazken
sazım dertleri dillenir
beter hederler söylenir
hicazlılar gardaşım şimdi
vakit dardadır darlanır
ölüm çıtırtısını duyanda taşlar bile yarılır
şimdi dağların yari yok
dalına kuş konmaz
ırmağında durulmam
gecenin hüznünde tutarım demini
iki diz çökümü ağlayan ararım
birazdan teneşirde yıkarlar beni
birazdan giderim ben
ay ışığı avucumda
sayki karşılaşmadık
sayki yüreğine konmadım
say ki en büyük derdim
asiliğimi haykırıpta, sevda türküleri söylemeyişimdi
yiğit tekin
Loading ...
